ทำงานมานานเท่าไหร่แล้วเนี่ย ตอน1

เริ่มตั้งแต่เรียนจบ เม.ย. 2538 ก็ระหกระเหินไปอยู่ต่างจังหวัด ตั้งใจเลือกใช้ทุนที่จ.น่าน โดยมีรุ่นพี่ที่น่ารัก(พี่สมเกีรติ พี่หนึ่ง)คอยแนะนำ จำได้ว่าแทบจะไม่ได้คิดมากเลย เลือกทันทีที่เจอพี่เค้า

อาจเป็นเพราะใจนึงประท้วงไม่อยากอยู่บ้าน เบื่อทุกอย่างที่ซ้ำซากจำเจ เบื่อขึ้นเมล์ เบื่อมีเพื่อนเก่าๆ เบื่อบ้าน

อีกอย่างนึงอยากไปทำงานที่ๆ ห่างไกลเพื่อช่วยเหลือประชาชน(ไม่อยากใช้คำว่าชาวบ้าน) อุดมการณ์ยังแรง แต่ไม่อยากทำงานเล็กๆ และเบื่อการทำฟันมากถึงมากที่สุด เลยไปเลือกทำงานที่ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดน่าน

ทำงานไปเรื่อยๆ ก็พบว่าเราไม่น่าเหมาะกับงานบริหารราชการ น่ายังเป็นเพราะยังเด็กมากตามเสือสิงห์ กนะทิง แรดเค้าไม่ไหวไม่ชอบงานที่ต้องดีลกับคนมากๆ เรียกว่าอยากฉายเดี่ยวว่างั้นเหอะ ปี39เลยขอท่าน นพ. สสจ. ไปอยู่ที่อ. แม่จริม แต่ไม่ได้รับอนุญาต ต้องอยู่ สสจ. อีก1ปีแล้วก็ขอย้ายข้ามจังหวัดไปเลย

อยู่ที่น่านมีรายละเอียดมาก มีเพื่อนเยอะด้วย ตอนนี้ยังคิดอยู่เลยว่าเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุด

ไปถึงน่านวันแรกรู้สึกแปลกแยก เพราะสายตาที่มองไม่ค่อยเป็นมิตรซักเท่าไหร่ เราไปสายกว่ากำหนด ตามธรรมเนียมประเพณีของจังหวัดน่าน จะมีการรับน้องใหม่ แพทย์ ทันตแพทย์ เภสัชกร รวมกันจะะมีการพาไปดูตาม รพ. ต่างๆ ทุกรพ.อำเภอ ในจังหวัด ต่อด้วยรายการเที่ยวในอำเภอนั้นๆ แต่ผมมาหลังจากกำหนด ไป2-3วัน เพราะว่าติดไปรับจ๊อบที่ รพ.มหาชัย ตามคำชวนของปุ๊กและพี่ ณิ ณัชชา พี่รหัสแสนสวยของผมเอง พอไปถึงคนอื่นเค้ารู้จักกันหมดแล้ว ทุกคนมองมาที่ผมด้วยสายตาแปลกๆ

มีอะไรทำขึ้นมาบ้าง

หลังจากหายไปนาน เพราะ

1.ไม่มีสิ่งน่าสนใจใหม่ในชีวิต

2.รู้สึกเซ็งทุกเวลาที่มีเธอ

3.มัวแต่เล่นทวิตเตอร์

4.นึกไม่ออก

ตอนนี้เริ่มคิดได้ สิ่งที่เขียนมีอยู่รอบตัว แต่ไม่อยากเขียนเอง เพียงแค่มีความสังเกตเพิ่มอีกเล็กน้อยเท่านั้น

ไปเชียงราย(ดองใส่ขวดไว้จนลืม)

ไปวิ่งมาหลายๆงาน (ถ้าไม่(อ้างว่า)เหนื่อยเกินไปจากการวิ่ง)

ดูหนังที่ชอบ ฟังเพลงที่ชอบ อ่านหนังสือที่ชอบ

ไปงานการแสดงต่างๆ

ชีวิตประจำวัน(ที่มีสีสันเล็กน้อย – เป็นคนชอบโลโปรไฟล์)

งานที่ทำ(ในแง่วิชาการ ไม่ใช่นินทาคนไข้นะ)

เยอะแยะ เรื่องที่จะมาเขียน เรื่องแรกเริ่มพรุ่งนี้เลย (ผัดวันอีกแล้ว จะรอดมั้ยนี่)

First 10k of November 2009

นานมาแล้วที่ไม่ได้วิ่งถึง 10k ไม่อยากนับว่านานแค่ไหน

ระยะรวมถึงวันนี้ก็ 1,070 km ไม่ใช่ไก่กา อิอิ (แต่อย่าลืมนะใช้เวลาไป 2 ปี)

เดือนที่แล้วขี้เกียจมากมาย มีปัญหาทั้งออกจากงาน และไปออกหน่วยเคลื่อนที่(กิน)ตารางออกหน่วยตามเวลาเป๊ะๆ กระดิกไปทางไหนไม่ได้เลย มีเวลาว่างก็มืดแล้ว เพื่อนๆ ไม่เข้าใจดาวถ้าดาวจะไปวิ่งก่อนกินข้าว เลยตามเพื่อนฝูง สุดท้่ายพอกินข้าวใครมันจะไปวิ่งไหวล่ะ อดสัมผัสบรรยากาศของเมืองเชียงรายตามข้างถนนเลย อยู่แต่แถวโรงแรมและก็ไนท์บาซ่า หยุดวิ่งไปสิริรวม 20 วัน ตอนนี้หมดเวลาขี้เกียจแล้ว

สัมผัสใหม่ไฉไลกว่าวันนี้

ไม่ค่อยเหนื่อยเท่าไหร่เพราะวิ่งช้ามาก กลัวเป็นลมตายแล้วไม่มีใครเก็บซาก ไม่มีใครอยู่เป็นเพื่อนเลย อ้าวก็มัน 2ทุ่มแล้ว เค้าไปดูหนัง ละครกันหมดแล้ว แต่ผมหมดภาระ ชิงชังจบแล้วไม่มีพันธะใดๆ

ตารางการฝึกช่วงนี้ จันทร์ พฤหัสบดี เสาร์ เพื่อเตรียมลงงานวิ่ง “เดิน-วิ่งการกุศล สนตอ.” ครั้งที่ 9 ระยะทาง 9 ก.ม. http://www.patrunning.info/show.php?Category=board&No=116287 แล้วเจอกันครับ